Karabük Hakkında
Karabük tarihi, modern kent merkezinin Cumhuriyet döneminde kurulmuş olmasına karşılık, Safranbolu, Eskipazar ve Yenice çevresindeki eski yerleşimler sayesinde antik çağlara kadar uzanmaktadır. Bölge Paflagonya ve Bithynia kültür alanlarının kesişiminde bulunmuş; Hititler, Frigler, Kimmerler, Lidyalılar, Persler, Makedonyalılar, Romalılar ve Bizanslıların yönetiminde kalmıştır. Eskipazar yakınlarındaki Hadrianopolis Antik Kenti; kiliseleri, hamamları, mozaikleri ve diğer yapılarıyla Roma ve Bizans dönemlerinin önemli merkezlerinden biridir.
Türklerin bölgeye yerleşmesi Malazgirt Zaferi sonrasında başlamış; Karabük çevresi Danişmentliler, Anadolu Selçukluları, Çobanoğulları ve Candaroğullarının yönetiminde kalmıştır. Safranbolu, Türk döneminde önemli bir ticaret ve konaklama merkezi hâline gelmiştir. Şehir, 15. yüzyılda Osmanlı topraklarına katılmıştır. İstanbul’u Sinop ve Kastamonu üzerinden Karadeniz’e bağlayan yollar üzerinde bulunan Safranbolu; hanlar, hamamlar, camiler, çarşılar ve konaklarla gelişmiştir.
Cinci Hanı, Köprülü Mehmet Paşa Camii, İzzet Mehmet Paşa Camii, tarihî çarşı ve geleneksel Safranbolu evleri, Osmanlı kent yaşamının günümüze ulaşan en iyi korunmuş örnekleri arasındadır. Safran üretimi, dericilik, demircilik ve ticaret şehrin ekonomik hayatında önemli yer tutmuştur. Safranbolu’nun geleneksel kent dokusu, UNESCO Dünya Mirası Listesi’ne alınarak evrensel kültürel değer olarak kabul edilmiştir.
Modern Karabük’ün kuruluşu, 1937 yılında temeli atılan Karabük Demir ve Çelik Fabrikalarıyla gerçekleşmiştir. Fabrikanın çevresinde planlı işçi mahalleleri, kamu binaları, sosyal tesisler ve ulaşım altyapısı kurulmuş; küçük bir köy kısa sürede sanayi şehrine dönüşmüştür. Karabük, 1995 yılında il statüsü kazanmıştır. Cumhuriyet sanayileşmesinin simgesi olan demir-çelik tesisleri ile Osmanlı kent kültürünü koruyan Safranbolu, Karabük’e birbirini tamamlayan iki farklı tarihî kimlik kazandırmıştır.