Osmaniye Hakkında
Osmaniye tarihi, Çukurova’yı İç Anadolu ve Kuzey Suriye’ye bağlayan Amanos geçitleri çevresinde tarih öncesi dönemlere kadar uzanmaktadır. Domuztepe, Kastabala, Karatepe ve çevredeki höyükler, bölgede Neolitik ve Tunç çağlarından itibaren gelişmiş yerleşimlerin bulunduğunu göstermektedir. Osmaniye çevresi Hititler, Geç Hitit krallıkları, Asurlular, Persler, Makedonyalılar, Seleukoslar, Romalılar ve Bizanslıların hâkimiyetinde kalmıştır. Amanos Dağları’ndaki geçitler, tarih boyunca orduların ve ticaret kervanlarının kullandığı stratejik güzergâhlar olmuştur.
Karatepe-Aslantaş, Geç Hitit döneminde Azatiwataya adıyla kurulan önemli bir kale ve yönetim merkezidir. Buradaki Fenike ve Luvi dillerinde yazılmış çift dilli kitabeler, Anadolu hiyerogliflerinin çözülmesine büyük katkı sağlamıştır. Kapı kabartmaları, savaş, av, şölen ve mitolojik sahneleriyle Geç Hitit sanatının en değerli örnekleri arasındadır. Kastabala Antik Kenti ise sütunlu caddesi, tiyatrosu, hamamları ve dinî yapılarıyla Roma dönemindeki bölgesel yaşamı yansıtmaktadır.
Türklerin bölgeye yerleşmesi Selçuklu ve beylikler döneminde başlamıştır. Osmaniye çevresi Memlükler, Ramazanoğulları ve Dulkadiroğulları arasında mücadelelere sahne olmuş, 16. yüzyılda Osmanlı hâkimiyetine katılmıştır. Osmanlı döneminde konargöçer Türkmen toplulukları, yaylacılık ve hayvancılık faaliyetleriyle bölgenin sosyal yapısını şekillendirmiştir. 19. yüzyılda Fırka-i Islahiye uygulamalarıyla aşiretler yerleşik düzene geçirilmeye çalışılmış ve Osmaniye kent merkezi bu süreçte gelişmiştir.
Birinci Dünya Savaşı sonrasında Fransız işgaline giren Osmaniye ve çevresi, yerel direniş birliklerinin mücadelesine sahne olmuştur. Şehir 7 Ocak 1922’de işgalden kurtulmuştur. Cumhuriyet döneminde önce il olan Osmaniye, 1933 yılında ilçe yapılarak Adana’ya bağlanmış, 1996 yılında yeniden il statüsü kazanmıştır. Karatepe-Aslantaş, Kastabala, tarihî kaleler ve Türkmen kültürüyle Osmaniye, Çukurova’nın önemli tarih merkezlerinden biridir.